Karikaturen bouwen geen ziekenhuizen, mijnheer Conner Rousseau
Opinie bijdrage als antwoord op Conner Rousseau (Zeno bijlage van De morgen, 21 feb 26)
Karikaturen bouwen geen ziekenhuizen, mijnheer Conner Rousseau
In De Morgen van 21 februari reduceert u het debat over het nieuwe ziekenhuis in Sint-Niklaas tot “een groene actiegroep die vindt dat twee eekhoorns in een boom moeten kunnen blijven zitten”. Daardoor zou Vitaz al 22 jaar moeten wachten.
Wij vertegenwoordigen die actiegroep.
En neen, dit gaat niet over eekhoorns. Dit gaat over16 hectaren open ruimte die uit herbevestigd agrarisch gebied zouden worden gehaald. Dit gaat over bijkomende verharding in het buitengebied. Dit gaat over een ziekenhuis — een stedelijke toplocatie bij uitstek — dat men wil losknippen uit de historische en functionele Openbaar Vervoer-as Station – Grote Markt – Vitaz-ziekenhuis – Waasland Shopping. Alle streek buslijnen uit gemeenten van het hele Waasland hebben een halte vandaag, op de vrije busbaan Parklaan naast het bestaande regionale ziekenhuis Vitaz. De ambulances gebruiken dezelfde vrije banen van de unieke buscorridor, waarop vele steden jaloers zijn.
Ook wij willen al heel lang een modern nieuw regionaal ziekenhuis voor het Waasland maar…… een ziekenhuis hoort daar, waar mensen ook zonder auto geraken. Waar trein, bus, fiets en voetganger samenkomen. Waar patiënten en hun bezoekers niet afhankelijk worden van wegbezuinigde lijnbussen en van extra parkeerplaatsen, maar kunnen rekenen op nabijheid. Kernversterking is geen romantisch idee van “groene actiegroepen”; het is decennialang Vlaams ruimtelijk beleid.
U heeft het over een “sterke overheid” en “de juiste regels”. Maar een sterke overheid respecteert haar eigen ruimtelijke principes. Zij offert geen open ruimte op wanneer er een realistisch alternatief in de stadskern bestaat. Zij delegeert haar planningsbevoegdheid niet naar een lager bestuursniveau om vervolgens kritiek weg te zetten als irrationele vertraging.
Het eerste RUP werd vernietigd door de Raad van State. Het tweede — nauwelijks aangepast — ligt opnieuw voor. Dat is geen sabotage. Dat is rechtsstaat. Wanneer burgers en verenigingen juridische middelen gebruiken om fundamentele ruimtelijke fouten te corrigeren, is dat democratie in werking — geen obstructie. Wat wél verontrust, is de manier waarop u het debat framet. Wie grondig onderbouwde tegenargumenten herleidt tot “twee eekhoorns”, vervangt inhoud door spot. Dat is een politieke stijl die complexiteit versimpelt tot karikatuur. Ze scoort misschien in een interview, maar ze bouwt geen beter ziekenhuis.
Vooruitgang is geen synoniem voor beton. Vooruitgang is slimme inplanting, behoud van open ruimte, versterking van de kern en bereikbaarheid voor iedereen — ook zonder wagen.
Wij blijven bereid tot dialoog. Wij vragen enkel dat het alternatief — behoud en uitbreiding op de huidige site, met ontwikkeling van een Regionaal Parkziekenhuis— ernstig en objectief wordt onderzocht.
Dat is geen stilstand. Dat is verantwoordelijkheid.
Misschien is de echte vraag niet of er twee eekhoorns in een boom mogen blijven zitten.
Maar of politieke slogans het mogen halen van doordachte ruimtelijke ordening.
Namens de Raad van Bestuur van ABLLO vzw, februari 2026
De Voorzitter en de Secretaris
Willy Van Overloop en Erik Rombaut